Daripada Sampah kepada Harta Karun: Pelan Tindakan Baharu China untuk Revolusi Sisa Pepejal

Daripada Sampah kepada Harta Karun: Pelan Tindakan Baharu China untuk Revolusi Sisa Pepejal

"Sisa pepejal tidak boleh dilihat sebagai sampah, tetapi sebagai sumber berharga yang kini diurus dengan salah." — Zhou Haibing, Timbalan Ketua Suruhanjaya Pembangunan dan Pembaharuan Negara China

Bayangkan dunia di mana sanga perindustrian semalam menjadi bahan binaan esok, di mana sisa pertanian berubah menjadi makanan dan baja yang berharga, dan di mana konsep "sisa" itu sendiri secara beransur-ansur hilang daripada perbendaharaan kata kita. Visi ini menyokong "Pelan Tindakan untuk Rawatan Komprehensif Sisa Pepejal" China yang inovatif, yang diumumkan pada Januari 2026—satu dasar yang bukan sahaja mewakili perubahan bertahap, tetapi juga gambaran semula asas tentang bagaimana ekonomi kedua terbesar di dunia menguruskan lebih 110 bilion tan sisa pepejal yang dijananya setiap tahun.

Ketika China bergelut dengan legasi alam sekitar perindustrian dan pembandaran yang pesat, pelan ini menandakan satu pangsi yang menentukan daripada penyelesaian hujung paip kepada pendekatan kitaran hayat yang holistik. Dengan sasaran bercita-cita tinggi yang ditetapkan untuk tahun 2030 dan strategi konkrit yang merangkumi sektor perindustrian, pertanian dan perbandaran, inisiatif ini menyediakan kajian kes yang menarik dalam tadbir urus alam sekitar pada skala besar—dan berpotensi menjadi templat untuk negara perindustrian lain yang menghadapi cabaran pengurusan sisa yang serupa.

Pelan Sepintas Lalu: Dasar Sisa Pepejal Komprehensif Pertama China

Pelan Tindakan, yang dibangunkan oleh Suruhanjaya Pembangunan dan Pembaharuan Negara (NDRC) China dengan kerjasama 24 jabatan kerajaan yang lain, mewakili satu peristiwa penting dalam dasar alam sekitar. Tidak seperti pendekatan berpecah-belah sebelum ini terhadap aliran sisa yang berbeza, ini menandakan penggunaan sistematik dan komprehensif pertama China yang khusus menyasarkan pengurusan sisa pepejal—melengkapkan rangka kerja dasar alam sekitar negara di samping langkah kawalan pencemaran air, tanah dan udara yang telah ditetapkan sebelum ini.

Sasaran Kuantitatif Teras menjelang 2030:

· Penggunaan sisa pepejal pukal tahunan: 4.5 bilion tan

· Jumlah kitar semula tahunan sumber boleh diperbaharui utama: 510 juta tan

Angka-angka yang mengejutkan ini mencerminkan skala cabaran sisa China—dan cita-citanya untuk mengubah cabaran itu menjadi peluang ekonomi. Pelan ini pada asasnya mengubah kedudukan sisa pepejal daripada liabiliti alam sekitar kepada peluang sumber, dengan menyatakan secara eksplisit bahawa sisa pepejal harus dilihat "sebagai sumber berharga yang kini diurus dengan salah".

Lima Tonggak Strategik: Daripada Pengurusan Hujung Paip kepada Pengurusan Kitaran Hayat Penuh

1. Peralihan Falsafah: Daripada Rawatan kepada Pencegahan

Kejayaan konseptual paling penting dalam pelan ini ialah peralihannya daripada rawatan hujung paip kepada pencegahan proses penuh. Ini mewakili orientasi semula falsafah pengurusan sisa China yang lengkap, dengan mengutamakan pengurangan sumber dan inovasi reka bentuk berbanding pemulihan hiliran.

2. Strategi Khusus Sektor

Sektor Perindustrian: Memberi tumpuan kepada pengurangan intensiti penjanaan sisa melalui reka bentuk dan pembuatan hijau sambil menggalakkan penggunaan sanga metalurgi, sisa pembinaan dan hasil sampingan perindustrian lain yang bernilai tinggi.

Sektor Pertanian: Menangani cabaran unik sisa pertanian—bermusim, diagihkan dan mahal untuk dikumpulkan—melalui pendekatan berasaskan sains termasuk pemulangan jerami ke ladang, kitar semula baja ternakan dan filem sungkupan terbiodegradasi yang inovatif.

Sektor Perbandaran: Menekankan sistem pengumpulan, pengasingan dan kitar semula yang lebih baik, dengan perhatian khusus kepada pengurusan sisa pembinaan di kawasan yang pesat membangun bandar.

3. Lima Bidang Keutamaan untuk Perhatian Khas

Pelan ini mengenal pasti lima bidang yang memerlukan intervensi segera dan bersasar. Berikut adalah setiap satunya:

· Pembuangan dan pelupusan sisa pepejal secara haram: Membanteras amalan pelupusan sisa yang tidak dibenarkan dan berbahaya kepada alam sekitar.

· Bahaya alam sekitar di tapak pelupusan sisa perbandaran: Menangani risiko pencemaran dari tapak pelupusan sisa sedia ada.

· Cabaran pengurusan sisa pembinaan: Menguruskan serpihan daripada projek pembangunan dan pembaharuan bandar.

· Stok sisa pepejal legasi: Menangani sisa terkumpul daripada aktiviti perindustrian lepas.

· Pengumpulan fosfogipsum: Menyasarkan secara khusus sisa daripada pengeluaran baja.

4. Dasar dan Mekanisme Pasaran

Pelan ini menyokong pendekatan berganda yang memanfaatkan kedua-dua rangka kerja institusi dan kuasa pasaran untuk memacu peralihan ekonomi kitaran. Ini termasuk insentif kewangan untuk projek kitar semula, pembiayaan inovasi teknologi dan keperluan untuk pengeluar memasukkan bahan kitar semula ke dalam proses pengeluaran mereka.

5. Pembangunan Teknologi dan Infrastruktur

Mengakui bahawa cita-cita dasar memerlukan keupayaan praktikal, pelan ini menekankan pengukuhan R&D dalam teknologi kitar semula utama dan membangunkan infrastruktur pemprosesan yang diperlukan untuk menyokong sasaran penggunaannya yang bercita-cita tinggi.

Rangka Kerja Pelaksanaan: Bagaimana Pelan Ini Akan Berfungsi Sebenarnya

Struktur Tadbir Urus: Pelan ini mewujudkan mekanisme penyelarasan pelbagai jabatan di bawah kepimpinan NDRC, memastikan penyelarasan merentasi 25 badan kerajaan yang mengambil bahagian. Ini menangani cabaran terdahulu iaitu tanggungjawab yang berpecah-belah dan keutamaan yang bersaing.

Alat Kawal Selia: Pelaksanaan akan menggunakan teknologi pemantauan canggih termasuk penderiaan jauh satelit dan pengawasan dron untuk mengesan pembuangan sampah haram, dilengkapi dengan mekanisme pelaporan awam.

Strategi Geografi: Pelan ini memperluaskan inisiatif "Bandar Bebas Sisa" daripada program perintis semasa kepada kira-kira 200 bandar semasa tempoh Rancangan Lima Tahun ke-15 (2026-2030), dengan tumpuan khusus pada kluster bandar utama termasuk Beijing-Tianjin-Hebei, Delta Sungai Yangtze dan Kawasan Teluk Besar Guangdong-Hong Kong-Macao.

Asas Perundangan: Pelan ini sejajar dan menyokong usaha penyusunan kod alam sekitar China yang berterusan, menyediakan rangka kerja dasar yang akan diperkukuh melalui pembangunan perundangan berikutnya.

Elemen Inovatif: Di luar pendekatan konvensional, pelan ini memperkenalkan beberapa mekanisme inovatif, termasuk keperluan untuk kerajaan tempatan memperuntukkan sekurang-kurangnya 1% tanah perindustrian untuk kemudahan kitar semula sumber—satu langkah konkrit untuk menangani salah satu cabaran paling berterusan dalam sektor kitar semula.

Melangkaui Pengurusan Sisa: Implikasi yang Lebih Luas

Kepentingan Pelan Tindakan ini melangkaui pertimbangan pengurusan sisa teknikal, menyentuh pelbagai dimensi trajektori pembangunan China:

Transformasi Ekonomi: Dengan mentakrifkan semula sisa sebagai sumber, pelan ini menyokong peralihan China yang lebih luas ke arah model ekonomi kitaran yang dapat mengurangkan kebergantungan import bahan mentah sambil mewujudkan industri domestik baharu sekitar pemulihan dan kitar semula sumber.

Dimensi Sosial: Tumpuan eksplisit terhadap aliran sisa "dengan kesan langsung terhadap kesihatan awam atau keselamatan tempat kerja" mengiktiraf dimensi manusia dalam pengurusan alam sekitar, mengutamakan intervensi yang memberikan peningkatan kualiti hidup yang ketara.

Konteks Antarabangsa: Pelan ini meletakkan China untuk memainkan peranan yang lebih aktif dalam tadbir urus alam sekitar global, dengan niat yang dinyatakan untuk "menyertai pembuatan peraturan antarabangsa" untuk ekonomi kitaran dan pengurusan sisa pepejal.

Cabaran dan Trajektori Masa Depan

Walaupun pendekatannya komprehensif, pelan ini menghadapi cabaran pelaksanaan yang ketara. Skala geografi China yang luas dan kepelbagaian serantau merumitkan aplikasi dasar yang seragam, terutamanya untuk pengurusan sisa pertanian yang memerlukan penyelesaian setempat. Di samping itu, kejayaan pelan ini bergantung pada perubahan corak pengeluaran dan penggunaan yang telah lama wujud merentasi pelbagai sektor ekonomi secara serentak.

Ujian sebenar akan datang pada tahun-tahun akan datang apabila langkah-langkah pelaksanaan terperinci pelan itu terungkap. Petunjuk utama yang perlu diperhatikan termasuk kemajuan ke arah sasaran penggunaan 2030, pengembangan rangkaian "Bandar Bebas Sisa", dan pembangunan infrastruktur teknologi dan pasaran yang diperlukan untuk menyokong peralihan ekonomi kitaran yang tulen.

Pelan tindakan sisa pepejal China mungkin mewakili percubaan paling bercita-cita tinggi di dunia untuk menangani secara sistematik akibat sisa buangan daripada perindustrian yang pesat. Kemajuannya—dan kemundurannya—akan menawarkan pengajaran berharga untuk semua negara yang mengharungi peralihan kompleks daripada model ekonomi linear kepada kitaran pada abad ke-21.

Seperti yang dinyatakan oleh Zhou Haibing dalam pembentangan pelan tersebut, pandangan terasnya adalah menyedari bahawa "sisa pepejal tidak boleh dilihat sebagai sampah, tetapi sebagai sumber berharga yang kini diurus dengan salah". Pembingkaian semula ini—daripada sisa sebagai masalah kepada sumber sebagai peluang—akhirnya mungkin terbukti sebagai sumbangan pelan yang paling berkekalan, tanpa mengira metrik khusus yang dicapai menjelang 2030.

Perjalanan daripada pengiktirafan teori kepada pelaksanaan praktikal akan mencabar, tetapi hala tujunya jelas: ke arah model ekonomi di mana tiada apa yang benar-benar dibazirkan, dan hasil sampingan hari ini menjadi sumber masa depan.

Sebagai pengeluar mesin, kami berbangga dengan peralatan pintar: mesin pembentuk bata/blok, mesin susun, mesin pembungkusan/penanggalan; kereta pemindahan RGV; mesin palet; mesin pembalut/peletak filem dan penyelesaian barisan pengeluaran bata/blok penuh, dsb.https://www.senkomachine.com/product/solid-waste-brickblock-production-line